brutto
to więcej niż netto

2 warunki konieczne, aby prezentacja była przyzwoita

ostatnio dużo szlajam się po różnych konferencjach. jak powszechnie wiadomo, nie jesteśmy (my, polacy) specjalistami od wystąpień publicznych, co ma swoje przyczyny, o których tu nie będę pisał. napiszę natomiast o dwóch podstawowych warunkach, które są konieczne (acz niewystarczające), żeby prezentacja była udana.

1. musisz wiedzieć, co chcesz powiedzieć i właśnie to powiedzieć.
2. nie możesz mówić nic więcej.

zwłaszcza punkt drugi jest częstą przyczyną tego, że wielu wystąpień nie da się słuchać. mówienie rzeczy niepotrzebnych jest plagą. ale jeszcze gorsze jest mówienie o tym, czego się powiedzieć nie chce („w mojej prezentacji nie mam niestety czasu, by opowiedzieć o wynikach badań, które wykazały, że [5 min mówienia o wynikach badań]”). nagminne jest też wyliczanie długiej listy kwestii, o których się nie powie oraz postać pośrednia, najgorsza: prezentujący mówi, że czegoś nie powie, a potem jednak to mówi, ale tak, żeby zajęło to połowę potrzebnego czasu, co powoduje, że fragment ten jest nieczytelny, niejasny lub skrajnie uproszczony. jeśli już nagle przychodzi ci do głowy „nie… jednak muszę to powiedzieć”, to to powiedz w całości i po kolei.

powszechne jest też zaczynanie od „przepraszam” zamiast od „dzień dobry”, często połączone z przepraszaniem za to, że się czegoś nie powie.